بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٢١ - فصل چهاردهم موانع ورود به بهشت
٧٧٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كسى كه همسايهاش (/ پناهندهاش) از گزند او در امان نباشد، به بهشت نمىرود.
٧٧٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله- در بيان امتيازاتى كه خداى بلندمرتبه به اهل بيت عليهم السلام اختصاص داده است-: شبى كه به آسمان (معراج) برده شدم، پروردگارم عز و جل به من وحى كرد و فرمود: «... اى محمّد! اگر بندهاى، چندان مرا عبادت كند كه از هم بگسلد و مانند مَشك پوسيده شود، امّا با انكار ولايت ايشان (اهل بيت) نزد من آيد، هرگز او را در بهشتم جاى نمىدهم و در زير سايه عرشم در نمىآورم».
٧٨٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت، حرام شده است بر كسى كه به اهل بيتم ستم كند، يا كسى كه با آنان بجنگد، يا بر ضدّ آنان كمك رساند و يا كسى كه به ايشان ناسزا گويد.
«چنين كسانى را در آخرت، بهرهاى نيست و خدا روز قيامت با آنان سخن نمىگويد و به ايشان نمىنگرد و پاكشان نمىگرداند، و عذابى دردناك خواهند داشت».
٧٨١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه بر من صلوات فرستد و بر خاندان من صلوات نفرستد، بوى بهشت را نخواهد يافت، در حالى كه بوى آن از فاصله پانصد سال [راه]، احساس مىشود.