٤- نور ايمان را از دل مى‌برد، زيرا شوخى زياد، موجب خنده زياد مى‌شود و خنده زياد دل را مى‌ميراند و انسان را از ياد خدا و آخرت غافل مى‌كند. امام كاظم ٧ فرمود:

«ايَّاكَ وَ الْمِزاحَ فَانَّهُ يَذْهَبُ بِنُورِ ايمانِكَ»[٣]

از شوخى بپرهيز كه نور ايمان را از دلت مى‌برد.

٥- شخصيّت انسان را خدشه‌دار مى‌كند. امام على ٧ فرمود:

«افَةُ الْهَيْبَةِ الْمِزاحُ»[٤]

شوخى، آفت هيبت است.

[١] - شرح غررالحكم، ج ٥، ص ١٧٨.

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٧، ص ٢١٥.

[٣] - همان، ج ٦٩، ص ٣٩٥.

[٤] - شرح غررالحكم، ج ٣، ص ١٠٦.