از نظر اسلام، جان، مال، ناموس، آبرو و انديشه ديگران محترم است و كسى حق ندارد بدون مجوّز قانونى جان انسانى را به خطر اندازد و يا با ايجاد رعب و وحشت و ضرب و شتم و به بهانه‌هاى واهى امنيّت و آسايش او را برهم‌زند.

احترام به مال، شامل امانت‌دارى، پرهيز از تصرّف غيرمجاز، پرداخت حقوق مالى و مانند آن مى‌شود؛ اين حريم‌ها جلوى تباه‌شدن اموال، كينه‌توزى و نزاع در جامعه و ... را مى‌گيرد.

اسلام با وضع مقرّراتى مانند «پوشش» براى زنان و بازداشتن مردان از «چشم‌چرانى» و ... براى ناموس ديگران حريم تعيين نموده و هتك آن را جايز نمى‌داند.

براى حفظ حيثيّت هر انسان دو وظيفه مهم به عهده ديگران است؛ يكى حفظ آبروى او با پوشاندن كاستى‌ها و زشتى‌ها و پرهيز از تحقير وى و ديگرى دفاع از آبروى او.

تكريم ديگران به دو روش صورت مى‌گيرد: يكى گفتارى: يعنى ديگران را با سخنان نيك و سنجيده مورد خطاب قرار دهد. و ديگرى رفتارى، يعنى انسان برادر دينى‌اش را در محذور قرار ندهد، هديه‌اش را بپذيرد، به او هديه دهد، به احترامش برخيزد و ....