آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٢٢٠
در جاى ديگر خوشرفتارى با همسايه را موجب ازدياد روزى دانسته، مىفرمايد:
«حُسْنُ الْجَوارِ يَزيدُ فِى الرِّزْقِ»[١]
همسايهدارى نيكو، روزى را زياد مىكند.
آمرزش گناهان نيز پاداشى است كه خداوند به كسانى مىدهد كه همسايه از آنان راضى باشد. پيامبر خدا ٦ فرمود:
«مَنْ ماتَ وَ لَهُ جيرانٌ ثَلاثَةٌ كُلُّهُمْ راضُونَ عَنْهُ غُفِرَلَهُ»[٢]
هر كس بميرد، در حالى كه سه همسايه داشته باشد و همگى از او راضى باشند، آمرزيده مىشود.
بىتوجّهى به حقوق همسايه
غفلت از حال همسايگان و بىتوجّهى به حقوق آنان از امورى است كه در اسلام مورد نكوهش قرارگرفته و از آن به زشتى يادشده است. پيامبر بزرگوار اسلام، كسى را كه خود، سير بخوابد و همسايهاش گرسنه باشد، مؤمن نمىداند:
«ما أمَنَ بى مَنْ باتَ شَبْعانَ وَ جارُهُ جائِعٌ»[٣]
به من ايمان نياورده، كسى كه با شكم سير بخوابد، در حالىكه همسايهاش گرسنه باشد.
[١] - بحارالانوار، ج ٧٤، ص ١٥٣.
[٢] - مستدرك الوسائل، ج ٨، ص ٤٢٢.
[٣] - اصول كافى، ج ٢، ص ٦٦٨.