آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٥٧
وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ»[١]
آيا مردم را به نيكى دعوت مىكنيد و خودتان را فراموش مىنماييد؛ با اينكه شما كتاب آسمانى (تورات) را مىخوانيد؟ چرا نمىانديشيد؟
تو گويى كه دعوت مردم به كار نيك و منع آنان از كار زشت، اگر با عمل آمر و ناهى هماهنگ نباشد، نهتنها با ايمان به كتب آسمانى نمىسازد، بلكه عاقلانه نيز نيست. و نيز در آيهاى عتابآميز برخى از مؤمنان سادهانديش را مخاطب ساخته، مىفرمايد:
«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ»[٢]
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چرا سخنى مىگوييد كه عمل نمىكنيد؟
نزد خدا بسيار موجب خشم است، سخنى بگوييد كه عمل نمىكنيد.
پيشوايان بزرگوار اسلام نيز در اين مقام همواره به پيروانشان تذكّر مىدادند كه به جاى دعوت مردم با زبان و سخن، بكوشند تا بيشتر با عمل خود الگوى مردم باشند، چرا كه «دو صد گفته چون نيم كردار نيست.»
امام صادق ٧ در اين باره مىفرمايد:
«كُونُوا دُعاةَ النَّاسِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ»[٣]
با غير زبانتان، مردم را به سوى نيكىها فرا خوانيد.
[١] - بقره( ٢)، آيه ٤٤.
[٢] - صف( ٦١)، آيات ٢- ٣.
[٣] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ١٩٤.