هستى عالم بر پايه نظم استوار است؛ هر پديده‌اى در دستگاه آفرينش جاى خاصّى داشته، نقش ويژه‌اى را عهده‌دار است؛ كرات آسمانى با سرعتى حساب‌شده و دقيق، در مدار معيّنى حركت مى‌كنند، فصل‌هاى سال و شب و روز با نظم شگفت‌آورى در پى هم مى‌آيند و هر چيزى به اندازه و كيفيّت مناسبى آفريده شده است. خداوند مى‌فرمايد:

«إِنَّا كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ»[١]

ما همه چيز را به اندازه آفريديم.

اهمّيّت نظم و انضباط در زندگى بشر

نظم شگفت‌آور عالم هستى كه هر انديشمندى را به حيرت وامى‌دارد، معلولِ تدبير خداوند حكيم و مدبّر است؛ خداى حكيم و توانايى كه نظم را در دستگاه پهناور و عظيم آفرينش مقرّر داشته، در زندگى فردى انسان و روابط اجتماعى او نيز آن را مى‌پسندد.

قرآن كريم، علاوه بر تشريح چگونگى نظم حاكم بر جهان و استناد آن به وجود آفريننده‌اى دانا و حكيم، حاوى دستورات و برنامه‌هاى انسان‌ساز

[١] - قمر( ٥٤)، آيه ٤٩.