آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٧٧

درس هفتم زيبايى سخن‌

ارزش و اهمّيّت سخن‌

از جمله نعمت‌هاى پرارج و گران‌قدرى كه آفريدگار جهان به انسان عطا كرده و مايه اصلى آن را با سرشت بشر درآميخته، قدرت بيان است.

نعمت سخن‌گفتن، عامل مهمّى در تكامل انسان‌هاست. در پرتو اين نعمت، علوم نظرى و تجارب عملى انسان‌ها به يكديگر منتقل مى‌شود.

خداى حكيم، بعد از مسأله آفرينش انسان از نعمت بيان سخن گفته و مى‌فرمايد:

«الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ»[١]

خداوند رحمان، قرآن را تعليم داد، انسان را آفريد، و به او «بيان» آموخت.

انسان با قدرت بيان و به وسيله سخن، معلوماتى را كه در باطن اندوخته، ظاهر مى‌سازد و نهفته‌هاى درونى خود را آشكار مى‌كند و آنچه را كه خود ادراك كرده، به ديگران منتقل مى‌سازد. از اين رو، مى‌توان گفت: سخن به منزله پلى است كه مغزهاى جدا از هم را به يكديگر پيوند

[١] - الرّحمن( ٥٥)، آيات ١- ٤.