پيش از پرداختن به اهمّيّت صله رحم در اسلام، به‌جاست كه نگاهى گذرا به روابط خويشاوندى و درجه احساسات و عواطف خانوادگى در غرب داشته باشيم، چنين روابطى در غرب، بى‌ارزش تلقّى مى‌شود؛ بدين معنا كه فرزندان، بعد از رسيدن به سنّ رشد از پدر و مادر جدا مى‌شوند. اين جدايى همراه با سردى روابط است؛ به‌گونه‌اى كه به طور معمول سال‌ها از يكديگر بى‌خبرند و گاه حتّى‌ از مرگ پدر و مادر، غمگين هم نمى‌شوند.

وجود چنين روابط عاطفى سردى بين بستگان، پيامدهاى ناهنجارى در پى داشته و دارد. از جمله آن‌ها مى‌توان به وجود آسايشگاه‌هاى سالمندان، پرورشگاه‌ها و خوابگاه‌هاى شبانه روزى و نيز رشد و تربيت روزافزون فرزندان بى‌عاطفه كه سبب افزايش آمار قتل، جنايت و فحشا در جوامع غربى است، اشاره كرد.

وقتى روابط عاطفى بين بستگان نزديك چنين باشد، طبيعى است كه اين گونه روابط عاطفى ميان خويشاوندان دور به مراتب ضعيف‌تر خواهد بود و نبودن روابط سالم عاطفى در خانواده‌ها، نتيجه‌اى جز از هم گسيختگى جوامع غربى در پى نخواهد داشت.

بدبختانه، بر اثر هجوم فرهنگ غرب، گاه در بين خانواده‌هاى مسلمان و