حاكم‌كردن نظم و انضباط در كارها، موجب مى‌شود كه هركارى به‌جا و به‌موقع انجام پذيرفته، نتيجه‌بخش و سودمند باشد. فردى كه در جلسات، سخن‌رانى‌ها، رفت و آمدها، وعده‌ها و ... نظم را رعايت مى‌كند، فعّاليّت‌هايش از نتيجه برتر و بيش‌ترى برخوردار خواهد شد.

امير مؤمنان ٧ با توجّه به تأثير نظم در نتيجه‌بخشى كارها، بر انجام اين امور روزانه در وقت خود سفارش كرده، مى‌فرمايد:

«وَ أَمْضِ لِكُلِّ يَوْمٍ عَمَلَهُ، فَإِنَّ لِكُلِّ يَوْمٍ ما فيهِ»[١]

كار هر روز را در همان روز انجام ده (و آن را به روز بعد موكول مكن)؛ زيرا براى هر روز كار خاصّى است (كه مجال انجام عقب‌افتادگى‌ها را نمى‌دهد).

امام امّت (ره) در صورتى كارها را نتيجه‌بخش و الهى مى‌داند كه نظم نيز در كنار اخلاص، مورد توجّه قرار گرفته باشد:

«كارها بايد روى نظم و قاعده صورت گيرد، تكرار مى‌كنم، كارها وقتى روى نظم و قاعده و براى خدا بود، ديگر خوفى نيست، چه كسى كشته شد، چه كسى كشت.»[٢]

٣- تنظيم افكار:

از جمله عوامل مؤثّر در نظم فكرى انسان، رعايت نظم در رفتار فردى و اجتماعى است. كسى كه در تمامى كارهايش پاى‌بند به نظم‌

[١] - نهج البلاغه، نامه ٥٣، ص ١٠٢٢.

[٢] - صحيفه نور، ج ١٦، ص ٦.