بدون رضايت صاحب مال، پرداخت حقوق مالى و بدهى مردم، حفظ و نگه‌دارى و مانند آن مى‌شود. اين حريم‌ها براى آن است كه اموال تباه نگردد، انسان ها كشته نشوند، كينه‌توزى و نزاع در جامعه رواج پيدا نكند، كسب و كار ترك نشود و مردم با آسودگى خاطر اموالشان را براى دفع نيازهاى يكديگر به جريان بيندازند.

ج- احترام به ناموس‌

دين مبين اسلام احترام به ناموس ديگران را يكى از امور بسيار مهم مى‌داند، از اين رو، با وضع مقرّرات و محدوديّت‌هايى همانند دستور به «پوشش» براى زنان و بازداشتن مردان از «چشم‌چرانى» و ... حريمى را براى ناموس ديگران تعيين نموده و هتك آن را مورد نكوهش قرار داده است. رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در اين باره مى‌فرمايد:

«لَيْسَ مِنَّا مَنْ خانَ مُسْلِماً فِى أَهْلِه‌ وَ مالِهْ‌[١]»

از ما نيست كسى كه به اهل و مال مسلمانى خيانت كند.

د- حرمت آبرو

حيثيّت و آبرو محورى است كه بيش‌تر روابط انسان با مردم و توجّه آن‌ها به او، بر گرد آن مى‌چرخد، بدين جهت ديگران نسبت به آبروى مؤمن دو وظيفه مهم دارند: يكى حفظ آبروى او و ديگرى دفاع از آن.

١- حفظ آبرو

مهم‌ترين راه حفظ آبروى برادر دينى، پوشيدن كاستى‌ها و زشتى‌هاى‌

[١] - اختصاص، شيخ مفيد، ص ٢٤٨.