«روز قيامت بنده مؤمنى به سوى خداى تعالى خوانده مى‌شود و حسابش به آسانى انجام مى‌پذيرد. آنگاه خداوند خطاب به او مى‌فرمايد: اى مؤمن، چه چيز تو را مانع شد، هنگامى كه بيمار بودم به عيادتم بيايى؟ او مى‌گويد: تو پروردگار من هستى و من بنده تو هستم، تو زنده و پايدارى و درد و ناراحتى به تو اصابت نمى‌كند، خداى عزّوجلّ مى‌فرمايد: كسى كه مؤمنى را عيادت كند، مرا عيادت كرده است، سپس مى‌فرمايد: آيا فلانى پسر فلانى را مى‌شناسى؟ مى‌گويد: بلى! خداوند مى‌فرمايد: چه چيز تو را مانع شد كه او را در هنگام بيمارى‌اش عيادت كنى؟ همانا اگر او را عيادت مى‌كردى مرا عيادت كرده‌بودى و مرا نزد وى مى‌يافتى. آن‌گاه اگر از من درخواست برآوردن حاجتى را داشتى، برايت برآورده ساخته، آن را ردّ نمى‌كردم.»[٢]

وظايف عيادت‌كننده‌

كسى كه به عيادت بيمار مى‌رود، مى‌تواند با گفتار و رفتارش تأثير به‌سزايى در بهبودى و سلامتى او داشته باشد. برخى از وظايف عيادت‌كننده به اختصار عبارت است از:

[١] - مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٧٧.

[٢] - محجة البيضاء، ج ٣، ص ٤١٠ و ٤١١.