آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٢١٣

أَرْحامَكُمْ أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ»[١]

اگر از فرمان خدا روى‌گردان شويد، آيا جز اين انتظار مى‌رود كه در زمين فساد كنيد و قطع رحم نماييد؟ آن‌ها كسانى هستند كه خداوند آنان را لعنت كرده است.

امام صادق ٧ در ضمن بيان خود به نقل از پدرش فرمود: پدرم حضرت سجّاد ٧ فرمود:

«... إِيَّاكَ وَ مُصاحَبَةَ الْقاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإِنَّهُ وَجَدْتُهُ مَلْعُوناً فى‌ كِتابِ اللَّهِ فى ثَلاثِ مَواضِعَ»[٢]

از معاشرت و دوستى با كسى كه با بستگان خود قطع رابطه كرده بپرهيز، زيرا چنين كسى را در كتاب خدا (قرآن) در سه جا[٣] مورد لعن و نفرين يافته‌ام.

در جاى ديگر مى‌فرمايد:

«نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى‌ تُعَجِّلُ الْفَناءَ وَ تُقَرِّبُ الْأجالَ وَ تُخَلِّى الدِّيارَ وَ هِىَ قَطيعَةُ الرَّحِمِ وَ الْعُقُوقُ وَ تَرْكُ البِرِّ»[٤]

به خدا پناه مى‌بريم از گناهانى كه مايه تسريع نابودى است، مرگ‌ها را نزديك ساخته. سرزمين‌ها را از سكنه خالى مى‌سازد و آن گناهان قطع رحم، آزردن پدر و مادر و ترك احسان و نيكى (به آنان) است.

[١] - محمد( ٤٧)، آيات ٢٢- ٢٣.

[٢] - سفينة البحار، ج ١، ماده رحم.

[٣] - ر. ك: بقره( ٢)، آيه ٢٧، رعد( ١٣)، آيه ٢٥ و محمد( ٤٧)، آيات ٢٢- ٢٣.

[٤] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٨٤.