مانند القاب زشت و نسبت‌هاى ناروا، چه‌بسا موجب «قذف»[١] ديگران نيز بشود، كه اين خود علاوه بر آثار و عواقب اخروى، مجازات‌هايى دنيوى نيز به دنبال دارد كه به وسيله حاكم اسلامى به اجرا درمى‌آيد.

٢- دفاع از آبرو

هر مسلمانى وظيفه دارد به اندازه توان خويش، نگذارد كه ديگران آبروى برادر دينى‌اش را خدشه‌دار سازند. كه مردى در حضور رسول اكرم ٦ از كسى بدگويى كرد، در همان جا فرد ديگرى در مقام دفاع از او برآمد.

حضرت فرمود:

«مَنْ رَدَّ عَنْ عِرْضِ أَخيهِ كانَ لَهُ حِجاباً مِنَ النَّارِ»[٢]

كسى كه جلوى آبروريزى برادر مؤمنش را بگيرد، از آتش دوزخ در امان است.

روش‌هاى احترام‌

انسان به خاطر نسبت‌ها و روابطى كه با همنوعان خود دارد، با آن‌ها معاشرت و هم‌زيستى مى‌كند و شايسته است كه شيوه‌هايى مناسب با شأن و مقامشان به كار گيرد.

از آن‌جا كه اين روش‌ها را نمى‌توان به تعداد معيّنى برشمرد از شهيد ثانى «ره» يكى از فقهاى بزرگ شيعه چنين نقل شده است:

[١] - در كتب فقهى بابى است به نام قذف؛ و آن شامل نسبت‌هايى مثل زنا، لواط، فجور، كفر و ... مى‌شود كه دربعضى موارد تا ٨٠ ضربه شلاق مجازات دارد.

[٢] - وسائل الشيعه، ج ٨، ص ٦٠٧.