ديگران بى‌تفاوت باشد. بى‌توجّهى و اهانت به ارزش‌هاى الهى، حتّى‌ اگر از سوى تعداد كمى از مردم صورت بگيرد، خواه‌ناخواه پس از مدّتى در جامعه تأثير مى‌گذارد. از رسول خدا ٦ در اين مورد تشبيه جالبى نقل شده است. آن حضرت مى‌فرمايد:

«يك گنه‌كار در ميان مردم، مانند كسى است كه با گروهى سوار كشتى شده و در وسط دريا تصميم مى‌گيرد كه قسمتى از كشتى را كه خودش در آن‌جا نشسته، سوراخ كند. اگر ديگران او را از اين كار خطرناك باز ندارند و با استناد به اين كه او جاى نشستن خودش را سوراخ مى‌كند و به محلّى كه ما در آن نشسته‌ايم، كارى ندارد، به او كارى نداشته باشند و او موفّق شود، نيّت نادرست خود را عملى سازد، با نفوذ آب به داخل كشتى، همه غرق و نابود خواهند شد.»[١]

ارتكاب گناه و انجام منكرات نيز اگر بخواهد به طور علنى در سطح اجتماع شيوع پيدا كند، به زيان همه مردم خواهد بود و زيان آن‌ها دير يا زود، دامن‌گير همه افراد خواهد شد.

در اين‌جا وظيفه اسلامى، انسانى همگان ايجاب مى‌كند كه با دقّت در نحوه معاشرت‌ها و برپاداشتن امر به معروف و نهى از منكر، محيطى پاك و سالم به وجود آورند كه در آن، تمايلات ناصواب و هوس‌هاى آلوده شيطانى، زمينه بروز و ظهور پيدا نكند و افرادى كه به طور عادى سرگرم تحصيل و كار هستند، ناخواسته در معرض گناه و لغزش قرار نگيرند.

در روايات رسيده از پيشوايان بزرگوار اسلام نيز به اين حقيقت تصريح شده است كه منكرات و گناهان اگر به طور علنى در سطح جامعه شيوع‌

[١] - تفسير نمونه، ج ٣، ص ٣٨.