در ماجراى جنگ صفّين وقتى خوارج گمراه، از غوغاى حكميّت، طرفى نبستند و حَكَم تحميلى آنان- ابوموسى‌ اشعرى- در مذاكره با عمرو عاص شكست خورد، شعار «لا حُكْمَ الَّا لِلَّه»[١] را سردادند. وقتى اين شعار خوارج به‌گوش اميرمؤمنان ٧ رسيد، فرمود:

«كَلِمَةُ حَقٍّ يُرادُ بِهَا الْباطِلُ»[٢]

سخن حقّى است كه از آن، (هدف) باطلى اراده مى‌شود.

آثار خوش زبانى‌

سخن زيبا، آثار و بركات زيادى دارد و كسى كه زبان خود را به زيباگويى عادت دهد، از اين بركات، بهره‌مند خواهد شد.

امام زين العابدين ٧ به پنج نمونه از آن آثار اشاره فرموده است:

«الْقَوْلُ الْحَسَنُ يُثْرِى الْمالَ، وَ يُنْمِى الرِّزْقَ، وَ يُنْسى‌ فِى الْاجَلِ، وَ يُحَبِّبُ الَى الْاهْلِ‌وَ يُدْخِلُ الْجَنَّةَ»[٣]

سخن زيبا، مال و ثروت را زياد مى‌كند، روزى را افزايش مى‌دهد، مرگ را به تأخير مى‌اندازد، آدمى را محبوب خانواده‌اش مى‌سازد و او را وارد بهشت مى‌كند.

[١] - حكم و فرمان جز براى خدا نيست.

[٢] - نهج البلاغه، خطبه ٤٠، ص ١٢١.

[٣] - بحارالانوار، ج ٧١، ص ٣١٠.