با وجود اين كه تمام محتواى كتاب حاضر را مى‌توان جزئى از بحث رعايت شؤون اجتماعى دانست، ليكن چند موضوع به طور خاصّ تحت اين عنوان قرار دارد كه عبارتند از: آراستگى ظاهر، آرام و باوقار راه‌رفتن، احترام به حقوق ديگران، حضور در مجامع اسلامى و احترام و بزرگ‌داشت بزرگ‌سالان.

آراستگى ظاهر همچون آراستگى باطن، مطلوب فطرت آدمى است و اسلام هم كه منطبق با اين فطرت الهى است، بر آن تأكيد دارد.

ظاهر ژوليده و وضع نامرتّب افراد مسلمان به معناى وارستگى از قيد ظاهر نبوده، بلكه وسيله‌اى براى تبليغ عليه اسلام است.

مسلمان بايد با فروتنى و وقار راه برود و راه‌رفتن توأم بانخوت و غرور يا تندى و عجله مورد تأييد اسلام نيست.

احترام به حقوق ديگران، لازمه تداوم زندگى مطلوب اجتماعى است؛ انسان بايد با مردم آن گونه رفتار كند كه مايل است با او رفتار شود.

گوشه‌گيرى و دورى‌جستن از اجتماع مسلمانان از نظر اسلام مرود است. اغلب دستورات و برنامه‌هاى اسلام، اجتماعى است و هر فرد مسلمان، موظّف به حضور و ايفاى نقش فعّال و سازنده در صحنه جامعه است.

از نظر آيين اسلام، پيران و سال‌مندان از ارزش و احترام ويژه‌اى برخوردارند و تعظيم آنان در شمار احترام به ذات اقدس الهى است.