عدالت اعتقادى يعنى انسان به آنچه كه حق است، ايمان آورد و عدالت فردى يعنى كارى كند كه سعادتش در آن است و عدالت اجتماعى يعنى هر كسى را در جايى كه از نظر عقل، شرع يا عرف، مستحق آن است، قرار دهد.

خداى متعال، همچنان كه خود عادل است، فرد و جامعه انسانى را نيز به اجراى عدالت فرا خوانده و آن را به عنوان يك اصل اساسى در زندگى بشر مطرح كرده است.

پيشوايان بزرگ اسلام نيز ضرورت عدالت در جامعه را گوشزد كرده، با فطرى دانستن عدالت‌خواهى، بر رفتار عدالت‌آميز با ديگران تأكيد كرده‌اند و در سخنان گهربارشان، نشانه‌ها و آثار عدالت را به روشنى برشمرده‌اند.