همانا مؤمنان در مهربانى و عطوفت به يكديگر همانند يك پيكرند كه وقتى عضوى از آن به درد آيد، ساير اعضا در تب‌دارى و بيدارى با او همراهى و همدردى مى‌كنند.

سعدى نيز با توجّه به مضمون همين حديث، شعر معروفش را سروده:

بنى آدم اعضاى يكديگرند		كه در آفرينش ز يك گوهرند
چو عضوى به درد آورد روزگار		دگر عضوها را نماند قرار
تو كز محنت ديگران بى‌غمى‌		نشايد كه نامت نهند آدمى‌

٣- هديّه‌دادن:

از جمله چيزهايى كه نشانه محبّت و توجّه خاص به طرف مقابل مى‌باشد، دادن هديّه است. عيادت‌كننده با هديّه خود- اگر چه ناچيز باشد- صفا و صميميّت قلبى‌اش را به بيمار نشان داده، او را كه در يك حالت افسردگى، نگرانى و رنج قرار دارد، خوشحال خواهد كرد.

امام صادق ٧ در سخنى با يارانش كه قصد عيادت بيمارى را داشتند؛ اهمّيّت هديّه و تأثير آن را بازگو مى‌كند:

«يكى از ياران امام مى‌گويد: ما به عيادت فردى از دوستان ايشان كه بيمار بود، مى‌رفتيم در بين راه، آن حضرت به ما برخورد و فرمود: كجا مى‌رويد؟ گفتيم: به عيادت فلانى. فرمود: بايستيد! چون ايستاديم، فرمود:

[١] - سفينة البحار، ج ١، ص ٥٦، انتشارات اسوه.