آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٢١

قرار خواهند گرفت.

امير مؤمنان ٧ فزونى بركات در جامعه را نتيجه پاى‌بندى به عدالت مى‌داند:

«بِالْعَدْلِ تَتَضاعَفُ الْبَرَكاتُ»[١]

عدالت موجب زيادشدن بركت‌هاست.

و نيز به كسى كه با مردم به عدالت رفتار كند، وعده رحمت الهى مى‌دهد:

«مَنْ عَدَلَ فِى الْبِلادِ نَشَر اللَّهُ عَلَيْهِ الرَّحْمَةَ»[٢]

كسى كه در شهرها (در ميان مردم) به عدالت رفتار كند، خداوند رحمتش را بر او منتشر مى‌سازد.

همچنين بالارفتن قدر و منزلت فرد را نيز از جمله آثار برخوردهاى عادلانه قلمداد مى‌كند:

«مَنْ عَدَلَ عَظُمَ قَدْرُهُ»[٣]

كسى كه به عدالت رفتار كند، قدر و منزلتش نزد مردم بالا مى‌رود.

امام رضا ٧ اجراى عدالت را موجب ادامه‌يافتن نعمت‌هاى الهى مى‌داند:

«إِسْتِعْمالُ الْعَدْلِ وَالْإِحْسانِ مُؤَذِّنٌ بِدَوامِ النِّعْمَةِ»[٤]

به‌كاربردن عدالت و احسان، از پايدارى و دوام نعمت خبر مى‌دهد.

[١] - شرح غررالحكم، ج ٣، ص ٢٠٥.

[٢] - همان، ج ٥، ص ٣٣٧.

[٣] - همان، ص ١٩٣.

[٤] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٢٦.