رسول خدا (ص)، عيادت‌كننده را از خوردن چيزى (به ويژه اگر براى بيمار ضرر داشته باشد) در نزد بيمار نهى فرمود؛ زيرا اين كار موجب ازميان‌رفتن پاداش عيادتش مى‌شود.

٦- رعايت زمان عيادت:

استراحت و آرامش از جمله نيازهاى اساسى و نخستين يك بيمار بوده، در بهبودى‌اش تأثير قابل توجّه و شايانى دارد. از اين رو، عيادت‌كننده بايد زمان ديدار را كوتاه كند، تا محيط براى استراحت بيمار، آماده شود.

پيامبر اكرم ٦ با اشاره به سنگينى و سبكى بيمارى، زمان عيادت را مشخّص كرده است:

«أَغِبُّوا فِى الْعِيادَةِ وَ أَرْبَعُوا»[٢]

يك روز در ميان (در صورتى كه بيمارى سخت و سنگين باشد) يا هر سه روز، يك بار، بيمار را عيادت كنيد.

امير مؤمنان على ٧ نيز بيش‌ترين پاداش را براى كسى مى‌داند كه زمان عيادتش كوتاه باشد، مگر آن كه خود بيمار از او درخواست ماندن كند:

«أِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الْعُوَّادِ أَجْراً عِنْدَ اللَّهِ لَمَنْ اذا عادَ أَخاهُ خَفَّفَ الْجُلُوسَ إِلَّا أَنْ يَكُونَ‌الْمَريضُ يُحِبُّ ذلِكَ وَ يُريدُهُ وَ يَسْأَلُهُ ذلِكَ»[٣]

[١] - بحارالانوار، ج ٨١، ص ٢٢٨.

[٢] - محجّة البيضاء، ج ٣، ص ٤١٠.

[٣] - فروع كافى، ج ٣، ص ١١٨، ١١٩.