آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٥١
«افْشاءُ السِّرِّ سُقُوطٌ»[١]
برملاكردن راز، (مايه) سقوط است.
با توجّه به حياتىبودن مسائل حفاظتى و فراوانى دشمنان انقلاب اسلامى، ضرورت و اهمّيّت رازدارى براى آگاهان از اسرار حفاظتى چندين برابر است و دارندگان اين اسرار بايد متوجّه باشند كه افشاى كوچكترين اطّلاعات محرمانه، سر نخ بسيار ارزندهاى براى دشمن محسوب مىشود كه به سبب آن خواهد توانست خداى نخواسته ضربهاى كارى به نظام و انقلاب وارد كند. پس رازدارى از مهمترين وظايف همگانى است و كسى كه نتواند راز و رمز نهانشده در دل خود را حفاظت كند، بايد در انديشه تجديد نظر در اخلاق خويش باشد.
عوامل افشاى راز
براى دورىجستن از خصلت زشت رازافشانى، نخست بايد عوامل و انگيزههاى آن را شناخت، اين عوامل عبارتند از:
١- پرحرفى: اشخاص پرحرف، براى اشباع ميل سخنگويى، از هر درى سخن به ميان مىآورند و يافتههاى خويش را به ديگران انتقال مىدهند.
چنين كارى سبب مىشود كه «از پرده برون افتد راز.»
٢- عقده حقارت: در گردهمآيىها از مطالب گوناگون سخن به ميان مىآيد. افراد مبتلا به كمبود شخصيّت و ضعف نفس مىكوشند تا با ارائه مطالبى جديد، نظر حاضران را به خود جلب كرده، احساس حقارت خويش
[١] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٢٢٩.