«وَاخْفِضْ لِلرَّعِيَّةِ جَناحَكَ وَابْسُطْ لَهُمْ وَجْهَكَ وَ أَلِنْ لَهُمْ جانِبَكَ وَ اسِ بَيْنَهُمْ فِى اللَّخْطَةِ وَالنَّظْرَةِ وَالْإِشارَةِ والتَّحِيَّةِ حَتّى‌ لا يَطْمَعَ الْعُظَماءُ فى‌ حَيْفِكَ وَ لا يَيْأَسَ الضُّعَفاءُ مِنْ عَدْلِكَ ...»[١]

در برابر مردم، فروتن و با آنان گشاده‌رو و ملايم باش؛ مساوات را حتّى‌ در گردش چشم و نگاه و اشاره و سلام نيز رعايت كن، تا بزرگان و صاحب‌نفوذان براى تجاوز بر تو طمع نكنند و ناتوانان از عدالتت نوميد نشوند.

امام صادق ٧، عادل‌ترين مردم و نشانه عدالت آن‌ها را چنين معرفى مى‌كند:

«أعْدَلُ النَّاسِ مَنْ رَضِىَ لِلنَّاسِ ما يَرْضى‌ لِنَفْسِهِ وَ كَرِهَ لَهُمْ ما يَكْرَهُ لِنَفْسِهِ»[٢]

عادل‌ترين مردم كسى است كه آنچه را براى خود مى‌پسندد، براى مردم نيز بپسندد و آنچه رابر خود روا نمى‌دارد، بر مردم نيز روا ندارد.

امام رضا ٧ از پدرانش به نقل از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

«مَنْ عامَلَ النَّاسَ فَلَمْ يَظْلِمْهُمْ وَ حَدَّثَهُمْ فَلَمْ يَكْذِبْهُمْ وَ وَعَدَهُمْ‌

[١] - نهج البلاغة، نامه ٤٦، ص ٩٧٦.

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٢٥.