بسيار اتّفاق مى‌افتاد كه افرادى با قصد دشمنى و به عنوان اهانت و اذيّت به حضور ايشان مى‌رفتند، ولى در مراجعت مشاهده مى‌شد كه نه‌تنها اهانت نكرده‌اند، بلكه با كمال صميميّت اسلام را پذيرفته و پس از آن رسول اكرم صلى الله عليه و آله محبوب‌ترين فرد در نزد آنان به شمار مى‌رفت.

ارزشى كه اسلام براى انسان خوش‌رفتار قائل است، تنها به مؤمنان محدود نمى‌شود، بلكه غير آنان نيز اگر اين فضيلت را دارا باشند، از مزاياى ارزشى آن بهره‌مند مى‌شوند. در تاريخ چنين آمده است:

على ٧ از سوى پيامبر خدا ٦ مأمور شد تا با سه نفر كه براى كشتن ايشان هم‌پيمان شده بودند، پيكار كند. آن حضرت، يكى از سه نفر را كشت و دو نفر ديگر را اسير كرد و خدمت پيامبرخدا ٦ آورد.

پيامبر ٦، اسلام را بر آن دو عرضه كرد و چون نپذيرفتند، فرمان اعدام آنان را به جرم توطئه‌گرى صادر فرمود. در اين هنگام جبرئيل بر رسول خدا ٦ نازل شد و عرض كرد: خداى متعال مى‌فرمايد، يكى از اين دو نفر را كه مردى خوش‌خلق و سخاوتمند است، عفو كن. پيامبر نيز از قتل او صرف‌نظر كرد، وقتى علّت عفو را به فرد مزبور اعلام كردند و دانست كه به خاطر داشتن اين دو صفت نيكو مورد عفو الهى واقع شده، شهادتين‌

[١] - آل عمران( ٣)، آيه ١٥٩.