در امر و نهى بايد به شخصيّت افراد احترام گذاشت و شايسته است كه انسان قبل از شروع نصيحت، قدرى روى نكات برجسته و مفيدى كه در طرف وجود دارد، تأكيد ورزد و جايگاه او را از اين جهت تثبيت نمايد.

سرزنش، بدزبانى، توهين و خشونت در امر و نهى اثر معكوس مى‌گذارد و موجب لجاجت، كج‌فهمى و كينه‌ورزى شنونده مى‌شود.

ناصح بايستى قبل از آغاز نصيحت، از حسن اعتماد شنونده نسبت به خود مطمئن شود، زيرا تا شنونده به او اعتماد پيدا نكند و از خيرخواهى او مطمئن نشود، سخنان او را نخواهد پذيرفت.

در هنگام امر و نهى، به عقايد ديگران نيز نبايد اهانت كرد، چرا كه آن‌ها نيز ممكن است به عقايد ما اهانت كنند و اين امر ناپسندى است.