برترين روش‌ها در امر به معروف و نهى از منكر، روش‌هايى است كه اولياى الهى در ارشاد و راه‌نمايى ملّت‌ها به كار گرفته و به وسيله آن توانسته‌اند از مردمى با بدترين خصوصيّات اخلاقى و اجتماعى، انسان‌هايى ارزشمند و بافضيلت بسازند. اهمّ اين روش‌ها عبارتند از:

١- هماهنگى در گفتار و رفتار

يكى از بديهى‌ترين اصولى كه بايستى در امر به معروف و نهى از منكر مورد كمال دقّت و توجّه قرار گيرد، اين است كه شخص آمر و ناهى بايد ابتدا خود به آنچه امر مى‌كند، عمل كند و از آنچه نهى مى‌كند، بپرهيزد.

كسى كه خودش رغبتى به كسب فضايل ندارد و از رذايل نيز كم و بيش روى گردان نيست، چگونه مى‌تواند از ديگران توقّع داشته باشد كه به امر او، فضيلت كسب كنند و با نهى او از رذيلت پرهيز نمايند؟

ذات نايافته از هستى بخش‌		كى تواند كه شود هستى‌بخش؟

براى اين‌كه سخن و نصيحت انسان در شنونده مؤثّر واقع شود و او سخن آدمى را به گوش جان بشنود و آن را به كار بندد، شايسته است قول و فعل آمر و ناهى با هم هماهنگى داشته باشد. به همين جهت قرآن كريم، در آيه‌اى نخبگان بنى‌اسرائيل را مورد نكوهش قرار مى‌دهد كه:

«أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ‌