«... مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً»[١]

هر كس انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فساد در روى زمين بكشد، چنان است كه گويى همه انسان‌ها را كشته؛ و هر كس انسانى را از مرگ رهايى بخشد، چنان است كه گويى همه مردم را زنده كرده است.

ب- احترام به مال‌

اهمّيّت اموال مردم نيز در رديف جان آن‌ها است. از اين رو، پيشوايان دينى در كنار سفارش به حفظ خون ديگران احترام به مال آنان را نيز متذكّر شده‌اند. چنان‌كه رسول گرامى اسلام در اجتماع بزرگ عيد قربان فرموده است:

«... إِنَّ حُرْمَةَ أَمْوالِكُمْ عَلَيْكُمْ وَ حُرْمَةَ دِمائِكُمْ، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هذا فى‌ شَهْرِكُمْ هذا وَ فى‌ بَلَدِكُمْ هذا إِلى‌ أَنْ تَلْقَوْا رَبَّكُمْ، فَيَسْأَلُكُمْ عَنْ أَعْمالِكُمْ ...[٢]»

همانا حرمت اموال و خون‌هاى شما بر يكديگر همانند حرمت اين روز، در اين ماه و اين سرزمين است تا پروردگارتان را ملاقات كنيد و شما را از كردارتان پرس‌وجو كند.

احترام به اموال مردم، شامل امانت‌دارى، پرهيز از تصرّف غير مجاز و

[١] - مائده( ٥)، آيه ٣٢.

[٢] - مستدرك الوسائل، ج ١٧، ص ٨٧.