آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٢٨
حضرت فرمود: «اين گونه نباشيد، چرا كه مزاحكردن از حسن خلق است و تو مىتوانى به وسيله آن برادر دينىات را شادمان كنى. پيامبر خدا ٦ نيز با افراد شوخى مىكرد و منظورش شادكردن دل آنان بود.»[١]
ه- حسن خلق آرى! بىتفاوتى نه
از نظر اسلام، حسن خلق هرگز به اين معنا نيست كه اگر با منكرى روبه رو شديم، دربرابر آن سكوت كرده، لبخند بزنيم، يا در برابر اعمال زشت ديگران واكنش منفى نشان ندهيم، زيرا برخورد منفى و توأم با تندى و خشونت، زمانى مذموم و ناپسند است كه پاى بىاعتنايى به دين و ارزشهاى والاى آن در ميان نباشد و گرنه رنجيدن نزديكترين افراد به انسان نيز اگر به دليل حفظ ارزشها و پاىبندى به آن باشد، نهتنها زشت نيست، بلكه در رديف مهمترين وظايف شرعى و از مراتب نهى از منكر است.
على ٧ در اين باره فرمود:
«أَمَرَنا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ أَنْ نَلْقى أَهْلَ الْمَعاصى بِوُجُوهٍ مُكْفَهِرَّةٍ»[٢]
پيامبر خدا ٦ به ما دستور داده است كه با معصيتكاران با چهرهاى خشن روبهرو شويم.
آثار و فوايد حسن خلق
حسن خلق داراى آثار و فوايد فراوانى است. با بهرهگيرى از
[١] - اصول كافى، ج ٢، ص ٦٦٣.
[٢] - وسائل الشيعه، شيخ حر عاملى، ج ١١، ص ٤١٣، اسلاميه، تهران.