آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٢٣٢
يا نه؟ و ... نپرسد. امام صادق ٧ فرمود:
«لا تَقُلْ لِاخيكَ إِذا دَخَلَ عَلَيْكَ أَكَلْتَ الْيَوْمَ شَيْئاً وَ لكِنْ قَرِّبْ إِلَيْهِ ما عِنْدَكَ»[١]
به برادرت كه بر تو وارد شدهاست نگو: «آياامروز چيزى خوردهاى؟» بلكه هرچه خوردنى دارى نزد او بياور ....
در صورت امكان با مهمان غذا بخورد و اين دسته و آن دسته، فقر و غنا، كوچكى و بزرگى و مانند آن را بهانه جداسازى سفره مهمانى قرار ندهد.
براى پذيرايى، غذاى كافى و مناسب فراهم سازد، نه كم كه مهمان گرسنه دست بكشد و نه زياد كه اسراف شود. زيادبودن مهمانان و حجم كارها سبب نشود كه در تهيّه غذا و انجام پذيرايى از كيفيّت آن كاسته شود.
يكى ديگر از آداب مهمانى اين است كه ميزبان پيش از مهمان شروع به خوردن غذا كند و بعد از او دست بكشد. در اين باره رسول اكرم ٦ فرموده است:
«صاحِبُ الرَّحْلِ يَشْرَبُ اوَّلَ الْقَوْمِ وَ يَتَوَضَّأُ أخِرَهُمْ»[٢]
صاحب خانه (ميزبان) قبل از ديگران شروع كند و بعد از آنها دست بشويد.
[١] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٤٥٥.
[٢] - همان.