آداب معاشرت - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٢٠٠

زمينه‌ساز عفو خداوند مى‌داند.

«وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ»[١]

و بايد عفو كنند و درگذرند، آيا دوست نمى‌داريد كه خداوند بر شما ببخشايد.

٢- نصرت الهى؛ امام كاظم ٧ فرمود:

«مَا الْتَقَتْ فِئَتانِ قَطُّ، الَّا نُصِرَ أَعْظَمُهُما عَفْواً»[٢]

هرگز دو گروه با هم روبه‌رو نشدند، مگر آن كه بخشنده‌ترين آن دو يارى شد.

٣- طول عمر؛ از رسول خدا ٦ چنين نقل شده است:

«مَنْ كَثُرَ عَفْوُهُ مُدَّ فى‌ عُمْرِهِ»[٣]

آن كه عفوش بسيار شد، عمرش طولانى مى‌شود.

٤- دوام حكومت؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله عفو و گذشت زمامدار را موجب پايدارى حكومتش مى‌داند:

«عَفْوُ الْمَلِكِ عِقالُ الْمُلْكِ»[٤]

گذشت زمامدار سبب پابرجاشدن حكومت است.

٥- ازبين‌رفتن كينه‌ها؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

[١] - نور( ٢٤)، آيه ٢٢.

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٣٥٩.

[٣] - همان.

[٤] - تفسير نور الثقلين، ج ٤، ص ٢١٠.