اين مسأله روشن‌تر از آن است كه نياز به توضيح داشته باشد، چرا كه برملاساختن اسرار محرمانه، اطّلاعات كافى در اختيار دشمن مى‌گذارد و او با آگاهى كامل از وضعيّت نظامى، اقتصادى، سياسى و ... سنگرهاى خودى را فتح كرده، زندگى را دشوار مى‌سازد.

٢- اسارت و بيچارگى: افشاى اسرار محرمانه به منزله امضاى سند اسارت و بيچارگى انسان است. مولاى متّقيان ٧ در اين باره فرمود:

«سِرُّكُ أَسيرُكَ فَإِنْ أَفْشَيْتَهُ صِرْتَ أَسيرَهُ»[١]

راز تو اسير توست، ولى اگر افشايش نمايى، تو اسير آن مى‌شوى.

تاريخ، فراوان به ياد دارد كه كسانى به سبب برملاشدن اسرارِ محرمانه‌شان سال‌ها ننگ و رنج اسارت را تحمّل‌كرده، با بى‌چارگى و بدبختى سوخته و ساخته اند.

٣- شرّ و بدى: امير مؤمنان على ٧ بدى و تيره‌بختى مردم را در فاش‌ساختن اسرار و دوستى با اشرار خلاصه كرده و فرموده است:

«جُمِعَ الشَّرُّ فِى الْإِذاعَةِ وَ مُؤاخاةِ الْأَشْرارِ»[٢]

شرّ (دنيا و آخرت) در افشاگرى و دوستى با بدان گرد آمده است.

د- ايمان و تقوا:

عامل چهارم حفظ اسرار، ايمان و تقواى الهى است. انسان مؤمن و باتقوا

[١] - شرح غررالحكم، ج ٤، ص ١٤٦.

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٧١.