علاوه بر آن كه در يك جامعه اسلامى، تمام آحاد مردم، هم خود محترمند و هم موظّف به رعايت احترام ديگران هستند، از ديدگاه اسلام گروهى از مردم از احترام و تعظيم ويژه‌اى برخوردارند، پيران و سال‌خوردگان از اين گروهند. روايات اهل بيت :، اين واقعيّت را در قالب تعبيرات لطيفى همچون اجلال، توقير و تعظيم بيان مى‌كند، كه همگى دليل بر اهمّيّت خاصّ موضوع بوده و بيانگر ارزش والايى است كه اسلام براى اين قشر از جامعه قائل است. رسول خدا ٦ فرمود:

«مِنْ إِجْلالِ اللَّهِ إِجْلالُ ذِى الشَّيْبَةِ الْمُسْلِمِ»[٢]

تجليل و احترام مسلمان سال‌خورده و سپيد موى در شما تجليل از خداوند متعال است.

امام صادق ٧ نيز بى‌تفاوتى در گرامى‌داشت سال‌مندان را موجب خروج از راه و رسم خاندان پيامبر ٦ مى‌داند و مى‌فرمايد:

«لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُوَقِّرْ كَبيرَنا ....»[٣]

[١] - كليات سعدى، مطابق نسخه تصحيح شده محمدعلى فروغى، ص ٨٦، انتشارات نگاه.

[٢] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٦٥.

[٣] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٦٥.