هر چند به يك معنا تمام مطالب كتاب حاضر را مى‌توان جزئى از بحث رعايت شؤون اجتماعى دانست، ليكن از آن‌جا كه بعضى از عناوين، اهمّيّت بيش‌ترى داشتند، براى هر كدام از آن‌ها يك يا دو درس مستقلّ در نظر گرفته شد؛ با اين حال، مواردى هست كه هر يك به تنهايى در حدّ يك درس نيست، ولى توضيح مختصرى در مورد هر كدام نيز دور از ضرورت نيست. اين موارد را كنار هم نهاده و به صورت يك درس مستقلّ مطرح مى‌كنيم:

پاكيزگى و آراستگى ظاهر

انسان به اقتضاى فطرت، جوياى پاكيزگى، زيبايى، تميزى و آراستگى است، از ژوليدگى، پليدى، پلشتى و پريشانى نفرت دارد. از آن‌جا كه دين مقدّس اسلام منطبق بر اين فطرت الهى است، به پيروانش دستور مى‌دهد تا همواره، مظاهر زشتى و پليدى و بوهاى بد و نفرت‌انگيز را از خود و محيط زندگى خويش دور سازند و خود را به‌ويژه هنگام برخورد با ديگران زينت كنند و با ظاهرى آراسته و زيبا در معرض ديد همنوعان خود ظاهر شوند.

از نظر قرآن كريم، استعداد درك زيبايى از جمله مواهب فطرى خداوند در روح آدمى است و وجود موجودات زيبا در جهان، پاسخى به اين خواسته فطرى‌