لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٥ - افطار در سفر صدقه الهى است

سمّى رسول اللَّه ٦ قوما صاموا حين افطر و قصّر العصاة قال و هم العصاة إلى يوم القيمة و انّا لنعرف ابنائهم و ابناء ابنائهم إلى يومنا هذا)

و به اسانيد صحيحه منقول است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ در وقتى كه متوجّه مكه معظمه بودند افطار فرمودند چون در ماه رمضان بود و تقصير نماز كردند و جمعى عصيان آن حضرت كردند و روزه را گرفتند حضرت فرمودند كه اين جماعت عاصيانند حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه ايشان و فرزندان ايشان عاصيانند تا روز قيامت و ما مى‌شناسيم فرزندان آن جماعت را و فرزندان فرزندان ايشان را تا امروز.

(و روى العيص بن القاسم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اذا خرج الرّجل فى شهر رمضان مسافرا افطر و قال انّ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله خرج من المدينة إلى مكّة فى شهر رمضان و معه النّاس و فيهم المشاة فلمّا انتهى إلى كراع الغميم دعا بقدح من ماء فيما بين الظّهر و العصر و شرب و افطر النّاس معه و تمّ أناس على صومهم فسمّاهم العصاة و انّما يؤخذ بامر رسول اللَّه ٦)

و مرويست در صحيح از عيص كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى در ماه رمضان بسفر رود واجبست كه افطار كند و فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ در ماه رمضان از مدينه مشرفه متوجه مكه معظمه شدند با مردم بسيار و در ميان ايشان پيادگان نيز بودند پس چون آن حضرت بكراع غميم رسيدند و آن سه منزلى عسفانست‌