لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٣ - افطار در سفر صدقه الهى است

هواهاى نفسانى است.

پس حضرت فرمودند كه شخصى به خدمت حضرت سيد المرسلين ٦ عرض كرد كه يا رسول اللَّه روزه ماه رمضان را در سفر بگيرم حضرت فرمودند كه نه آن مرد گفت يا رسول اللَّه بر من آسان است گرفتن پس حضرت سيد الأنبياء ٦ فرمودند كه بتحقيق و به درستى و راستى كه حق سبحانه و تعالى تصدق فرمود بر بيماران و مسافران امت من كه در ماه رمضان افطار نمايند آيا دوست مى‌دارد يكى از شما و در كافى و يب و علل‌ أ يعجب‌ است و ظاهر تصحيف شده باشد از نساخ اين كتاب يعنى آيا خوش مى‌آيد شما را كه تصدقى كرده باشيد و بر شما رد كنند هر گاه مخلوق با هزاران هزار احتياج را خوش نيايد خداوند غنى بالذات را چون خوش آيد كه رد كنند تصدق او را كلينى در صحيح از ابن عمير و شيخ از او از ابن ابى نجران از بعضى از اصحاب ما از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت كرده‌اند به همين مضمون.

و صدوق از سكونى از حضرت سيد المرسلين ٦ روايت كرده است كه فرمودند كه خداوند عالميان هديه بسوى من و امّت من فرستاده است كه هيچ امّتى نفرستاده است و اين كرامتى است كه حق سبحانه و تعالى بما فرستاده است گفتند يا رسول اللَّه كدام است حضرت فرمودند كه افطار در سفر و قصر نماز است پس كسى كه افطار و قصر نكند هديه و كرامت الهى را رد كرده است.

(و سال عبيد بن زرارة ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن قول اللَّه عزّ و جلّ‌ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ‌)

قال ما ابينها من شهد فليصمه و من سافر فلا يصمه‌