لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣٢ - باب الحد الذى يؤخذ فيه الصبيان بالصوم

صلوات اللَّه عليه فرمودند كه بر صبى وقتى كه محتلم شود روزه واجبست و بر زن وقتى كه حايض شود روزه واجب مى‌شود.

(و هذه الاخبار كلّها متّفقة المعاني يؤخذ الصّبىّ بالصّيام اذا بلغ تسع سنين إلى اربع عشر سنة او خمس عشر سنة و إلى الاحتلام و كذلك المرأة إلى الحيض و وجوب الصّوم عليهما بعد الاحتلام و الحيض و ما قبل ذلك تأديب)

و صدوق مى‌گويد كه اين اخبار اگر چه مختلفند بحسب لفظ اما در معنى مختلف نيستند بلكه متفقند و كودك را بروزه گرفتن جبر مى‌كنند هر گاه نه ساله شود تا چهارده سالگى و تا احتلام و هم چنين زن را جبر مى‌كنند تا وقتى كه حايض شود و وقتى بر پسر و دختر واجب مى‌شود كه پسر محتلم شود و دختر حايض و آن چه پيشتر است از جهة تأديب است يعنى پيش از بلوغ ايشان را به آداب مكلفين باز مى‌دارند كه معتاد شوند به عبادات و ظاهرا بحسب اشخاص مختلف باشند بعضى را كه شعورشان بيشتر باشد زودتر مى‌بايد داشت و هم چنين بحسب حرارت بلاد مختلف مى‌شود و در بلاد حاره ديرتر مى‌بايد ايشان را جبر كنند به قرينه آن كه در اكثر اخبار بناى آن را بر طاقت و توانائى گذاشته‌اند و مراد از تأديب تمرين است و ممكن است كه مستحب باشد و حق سبحانه و تعالى اولاد را به سبب اين تكاليف ثوابى كرامت فرمايد به تفضل خود و اللَّه تعالى يعلم.