لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٠ - اگر دو ماه نتواند پشت سر هم به جا آورد

است و اللَّه تعالى يعلم.

و كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند در شخصى كه يك ماه روزه بر او باشد و در كافى و غيره فى رجل جعل عليه است يعنى يك ماه روزه نذر يا عهد يا يمين بر او باشد و پانزده روز را روزه بگيرد و او را مانعى دست دهد كه نتواند تمام كردن حضرت فرمودند كه اگر پانزده روز روزه بگيرد و عارض به همرسد بقيه را بنا مى‌نهد، و اگر كمتر از پانزده روز گرفته باشد آن چه كرده است مجزى نيست تا آن كه يك ماه تمام را روزه بگيرد.

بدان كه اصحاب اين حديث عمل كرده‌اند باين عنوان كه هر گاه روزه نذر داشته باشد و پانزده روز بدارد تتمه را تتابع در كار نيست، و اين حديث بر اين مطلب دلالت ندارد بلكه دلالت مى‌كند كه اگر مانعى به همرسد در كمتر از پانزده روز بنا نمى‌نهد و از سر مى‌گيرد و اگر بعد از پانزده روز مانعى بهم رسد بنا مى‌نهد و ربطى نيست اينها را بهم، و حديث را بر نحوى كه صدوق ذكر كرده است شامل هر ماهى هست كه واجب باشد و به نحوى كه شيخان روايت كرده‌اند الحاق غير ملتزم بان قياس است.

(و روى منصور بن حازم عنه انّه قال فى رجل صام فى ظهار شعبان ثمّ ادركه شهر رمضان قال يصوم شهر رمضان ثمّ يستانف الصّوم و ان هو صام فى الظّهار فزاد فى النّصف يوما قضى بقيّته)

و در صحيح منقول است از منصور كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند در شخصى كه در كفاره ظهار ماه شعبان را روزه دارد و ماه رمضان او را دريابد حضرت فرمودند كه ماه رمضان را روزه مى‌دارد و