لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٢ - اگر دو ماه نتواند پشت سر هم به جا آورد

عليه فى رجل كان عليه صوم شهرين متتابعين فى ظهار فصام ذا القعدة[١] و دخل عليه ذو الحجّة[٢] قال يصوم ذا الحجّة كلّه الّا ايّام التّشريق ثمّ يقضيها فى اوّل يوم [أيّام خ‌] من المحرّم حتّى يتمّ ثلاثة ايّام فيكون قد صام شهرين متتابعين قال و لا ينبغى له ان يقرب اهله حتّى يقضى ثلاثة ايّام التّشريق الّتى لم يصمها و لا باس ان صام شهرا ثمّ صام من الشّهر الّذى يليه ايّاما ثمّ عرضت له علّة ان يقطعها ثمّ يقضى بعد تمام الشّهرين)

و منقول است در صحيح از ابراهيم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه در شخصى كه دو ماه پى در پى بر او باشد از جهة كفاره ظهار و ماه ذى القعده را بگيرد و ذو الحجه داخل شود حضرت فرمودند كه ماه ذو الحجه را تمام روزه مى‌گيرد مگر روز عيد و سه روز بعد از آن چون كه در اين چهار روز متعارف بود كه اهل مكه گوشتهاى قربانى را پهن مى‌كردند در آفتاب تا قاق شود و در عرض سال داشته باشند و اكثر اوقات ايام تشريق را اطلاق مى‌كنند بر سه روز بعد از عيد و گاهى عيد را نيز داخل مى‌كنند چون در روز عيد شروع در قاق كردن مى‌كردند و گاهى به مجاز مجاورت، و در اينجا چهار روز مراد است و ممكن است كه عيد را بظهور گذاشته باشند، و بعد از آن اين چهار روز را قضا مى‌كنند از روز اول محرم يا در چهار روز اوايل محرم بنا بر نسخه جمع، تا دو ماه پى در پى روزه گرفته باشد پس حضرت فرمودند كه با اهل خود نزديكى نمى‌كند تا سه روز ايّام تشريق را قضا نكند و سه روز اينجا منافات ندارد با چهار كه گذشت چون اين سه روز آخر است و اظهر آن است كه لفظ العيد از

[١] ذو القعدة: لغة فى ذى القعدة

[٢] ذو الحجّة آخر سنة العربية أقرب الموارد.