لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٢ - افطار در سفر صدقه الهى است

باب وجوب التّقصير فى الصّوم فى السّفر

[افطار در سفر صدقه الهى است‌]

(روى يحيى بن ابى العلا عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال الصّائم فى شهر رمضان فى السّفر كالمفطر فيه فى الحضر ثمّ قال انّ رجلا اتى رسول اللَّه ٦ فقال يا رسول اللَّه اصوم شهر رمضان فى السّفر؟ فقال لا فقال يا رسول اللَّه انّه علىّ يسير فقال رسول اللَّه عليه و اله انّ اللَّه تبارك و تعالى تصدّق على مرضى أمّتي و مسافريها بالإفطار فى شهر رمضان أ يحبّ احدكم اذا تصدّق بصدقة ان تردّ عليه)

اين بابى است در بيان واجب بودن افطار روزه در سفر مرويست در موثق كالصحيح از ابان حديث صحيح است از يحيى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه شخصى كه روزه ماه رمضان را در سفر بگيرد مثل كسى است كه روزه ماه رمضان را در حضر افطار كند چون حق سبحانه و تعالى به يك امر ماه رمضان را در حضر واجب گردانيده است كه بگيرند و در همان آيه كه در سفر بخورند چنانكه گذشت و اگر نه بحسب واقع امكان دارد كه گناه خوردن بيشتر باشد رفع آن توهم باين حديث و احاديث به اين مضمون مى‌شود بلكه از بسيارى از اخبار ظاهر مى‌شود كه گناه گرفتن بيشتر باشد چون افتراست به خدا و رسول بلكه معانده است با ايشان بخلاف خوردن كه از جهة متابعت‌