لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٦ - روزه هيجده ذى الحجه

ضامنم بر خدا كه اگر بماند قرض كننده البته ادا نمايد و اگر بميرد حق سبحانه و تعالى در دنيا و عقبى ادا خواهد كرد بعوض او، و چون به يك ديگر رسيد سلام كنيد و مصافحه كنيد و مبارك باد نعمت آن روز را بگوئيد چنانكه در حديث سابق گذشت، و بايد كه اين سخنان را حاضران به غايبان برسانند و نزديكان به دوران پيغام دهند، و مى‌بايد كه اغنيا بحال فقرا برسند و اقويا تعهد احوال ضعيفان بكنند و رسول خدا مرا باين امر فرمود كه به شما رسانم.

پس حضرت شروع در خطبه نماز جمعه كردند و نماز جمعه را نماز عيد كردند يعنى نماز جمعه قايم مقام نماز عيد شد چون خطبه نماز عيد طول به همرسانيد و ظهر داخل شد، و نماز سنت در وقت نماز واجب نمى‌توان كردن، و بعد از آن آن حضرت صلوات اللَّه عليه با فرزندان و شيعيان به خانه حضرت امام حسن صلوات اللَّه عليه فرمودند چون آن حضرت تهيه ضيافت همه كرده بودند و چون افطار كردند آن حضرت اغنيا و فقرا را در خور هر يك عطائى فرمودند از خوردنى و غير آن به فرستادن بسوى عيالان ايشان كه شخصى بى بهره نماند.

و صدوق به اسناد قوى كالصحيح و صحيح نزد او از عبد السلام بن صالح روايت كرده است از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما از پدران بزرگوارش كه حضرت سيد المرسلين صلوات اللَّه عليهم فرمودند كه حق سبحانه و تعالى نيافريده است مخلوقى را كه افضل از من باشد يا نزد او گرامى‌تر از من باشد، پس حضرت امير المؤمنين ٧ گفت گفتم يا رسول اللَّه تو افضلى يا جبرئيل و اين سؤال را حضرت از زبان ديگران كردند حضرت فرمودند كه يا على به درستى كه حق سبحانه و تعالى تفضيل داده است پيغمبران مرسلش را بر فرشتگان مقرب، و مرا تفضيل داده است بر جميع انبياء