لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٥ - روزه هيجده ذى الحجه

شما از ولايت ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم و احسان كنيد به زيادتيهاى نعمتهاى الهى بر جمعى كه از شما اميدوارند و هميشه احسان شما به ايشان رسيده است و چنان كنيد كه هر چه خود مى‌خوريد و مى‌پوشيد همان را احسان كنيد تا فقرا و مساكين با شما مساوى باشند هر چه مقدور و ممكن باشد كه يك درهم كه در اين روز تصدق مى‌كنيد برابر است به صد هزار درهم كه در غير اين روز تصدق كنيد با زيادتيهايى كه حق سبحانه و تعالى از فضل خود مى‌فرمايد كه يكى را ده مى‌دهد كه هزار هزار درهم باشد يا دو هزار هزار درهم چنانكه گذشت.

و حق سبحانه و تعالى روزه اين روز را طلب فرموده است و به ازاى آن ثواب عظيم مقرر فرموده است به حيثيتى كه اگر بالفرض كسى عمر كند مدت عمر دنيا را از ابتدا تا انتها كه روزها روزه باشد و شبها به عبادت و همه را خالصا لوجه اللَّه عبادت كرده باشد هر آينه به ثواب آن نخواهد رسيد و كسى كه يابد كه برادر مؤمنش حاجتى دارد و برآورد يا آن كه اظهار كند به او و او برآورد چنان باشد كه اين روز را روزه داشته باشد و شبش را عبادت كرده باشد و هر كه مؤمنى را در شب اين روز افطار فرمايد چنان باشد كه فيامى و فيامى و بدست مى‌شمردند تا ده فيام را طعام داده باشد شخصى برخاست كه يا امير المؤمنين فيام كدام است حضرت فرمودند كه فيام صد هزار پيغمبر و صديق و شهيد است پس چگونه خواهد بود ثواب كسى كه متكفل شود اطعام جمعى را از مردان و زنان مؤمن و مؤمنه و من ضامنم اين كسى را كه ايمن باشد از كفر و فقر و اگر اين شخص بميرد در آن شب يا در آن روز يا بعد از آن تا سال آينده كه مرتكب نشود گناهى را كه كبيره باشد پس اجرش بر خداوند عالميان است.

و هر كه از جهة برادران مؤمن قرضى كند و ايشان را مدد و يارى كند من‌