لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٥ - سه روز روزه در ماه

پنجشنبه يا دو چهار شنبه داشته باشد هر يك از آن دو كافى باشد و محتمل است كه مطلق را حمل بر مقيد كنيم چنانكه گذشت و ديگر ظاهر مى‌شود كه روزه شعبان تطوع باشد و حمل بر آكد مى‌توان كرد كه تاكيد در اين سه روز بيشتر باشد.

لهذا صدوق بظاهر اين حديث عمل كرده است و شعبان را در باب ديگر آورده است، و كلينى چون هر دو را سنت مى‌داند در يك باب آورده است و آن چه كلينى كرده است اظهر است چنانكه در موثق كالصحيح عنبسه عابد وارد است كه حضرت سيد المرسلين صلى اللَّه عليه و اله از دنيا رفتند بر روزه ماه شعبان و رمضان و سه روز هر ماه پنجشنبه اول و چهار شنبه وسط و پنجشنبه آخر و حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه و امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نيز اين روزها را مى‌داشتند.

و در حسن كالصحيح از فضيل و فضل و بكير منقولست كه گفتند شنيديم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد المرسلين از نماز سنت دو برابر واجب مى‌گذاردند و از روزه سنت دو برابر واجب مى‌گرفتند.

و در حسن كالصحيح از فضيل منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى چون حضرت سيد المرسلين را تاديب فرمود يعنى به اخلاق خود متخلق گردانيد و كامل شد و او را مخاطب گردانيد به خطاب‌ «إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ» يعنى بر جميع صفات و كمالات ما متصف شدى و به اخلاق ما متخلق شدى به خلقى بزرگ كه كسى را اين رتبه حاصل نشد و نخواهد شد تفويض نمود به آن حضرت امر دين و امر امّت را تا آن كه بندگان حق سبحانه و تعالى را سئيس باشد و پيغمبران را رئيس و فرمود كه هر چه رسول ما به شما بگويد به آن عمل كنيد و آن چه را از آن نهى كند از آن بازايستيد، و