پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢١ - ايمان، كفر و شرك از نگاه امام كاظم عليه السلام

قلب واجب شده اين است كه اعتراف و شناخت داشته باشد و تصديق كند و تسليم شود و عزم جزم كند و بپذيرد كه: خدايى جز خداى يگانه و بى‌شريك نيست. يكتا و بى‌نياز است و همسرى و فرزندى برنگزيده و محمد صلّى اللّه عليه و آله بنده و رسول اوست».[١]

٢. امام موسى بن جعفر عليه السّلام از پدرانش از پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله نقل مى‌كند كه فرمود: «ما من شي‌ء أحب إلى اللّه تعالى من الإيمان به، و العمل الصالح، و ترك ما أمر به أن يتركه؛[٢]

محبوب‌ترين چيز نزد خداوند از ايمان به حضرتش و عمل صالح و ترك آنچه كه حضرتش به ترك آن امر فرموده، مى‌باشد».

٣. «فضيل» مى‌گويد: «به ابو الحسن عليه السّلام گفتم: كدام يك از واجباتى كه خداوند بر بندگان مقرر فرموده، براى تقرب به حضرتش برتر است؟

امام عليه السّلام فرمود: أفضل ما يتقرب به العباد إلى اللّه طاعة اللّه و طاعة رسوله، و حب اللّه و حب رسوله صلّى اللّه عليه و آله و أولي الأمر، و كان أبو جعفر عليه السّلام يقول: حبنا إيمان و بغضنا كفر؛[٣]

برترين چيزى كه بندگان، به وسيله آن به خداوند نزديك مى‌شوند، فرمانبردارى از خداوند و از پيامبر او و دوست داشتن خداوند و پيامبر او و «اولو الأمر» است.

ابو جعفر [باقر] عليه السّلام مى‌گفت: دوستى ما ايمان و دشمنى با ما كفر است».

٤. «ابراهيم بن ابى بكر» مى‌گويد: «شنيدم كه ابو الحسن موسى عليه السّلام مى‌فرمود: إنّ عليا باب من أبواب الهدى، فمن دخل من باب علي كان مؤمنا و من خرج منه كان كافرا، و من لم يدخل فيه و لم يخرج منه كان في الطبقة الذين للّه فيهم المشيئة؛[٤]

[١] . اصول كافى ٢/ ٣٨.

[٢] . بحار الانوار ٧١/ ٢٠٨.

[٣] . المحاسن،/ ١٥٠.

[٤] . اصول كافى ٢/ ٣٨٨.