پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤٤ - از مواعظ و حكم امام كاظم عليه السلام

وكيل حضرت به او گفت: به خدا سوگند كه به تو خيانت نكردم.

امام عليه السّلام فرمود: خيانتك و تضييعك عليّ مالي سواء، و الخيانة شرّها عليك؛

خيانت تو در مالم و از بين بردن آن، بر من يكسان است و شر خيانت دامان تو را مى‌گيرد.

و نيز فرمود: إياك أن تمنع في طاعة اللّه، فتنفق مثله في معصية اللّه؛

مبادا كه از نفاق در راه بندگى خدا دريغ كنى كه همانند آن را در نافرمانى خدا هزينه خواهى كرد.

و فرمود: المؤمن مثل كفّتي الميزان كلّما زيد في إيمانه زيد في بلائه؛

مؤمن همانند دو كفه ترازوست كه هرچه ايمانش فزونى گيرد، بلا و آزمونش فزونى پذيرد.

هنگامى كه امام كاظم عليه السّلام بر قبرى حاضر شد، فرمود: إن شيئا هذا آخره لحقيق أن يزهد في أوله، و إن شيئا هذ أوله لحقيق أن يخاف آخره؛

شايسته است چيزى كه فرجامش اين باشد در آغازش زهد ورزيده شود و شايسته است چيزى كه آغازش اين باشد از فرجامش ترسيده شود.

و فرمود: من تكلّم في اللّه هلك، و من طلب الرئاسة هلك، و من دخله العجب هلك؛

هركس در [ذات‌] خدا گفت‌وگو (جدل) كند هلاك شود، هركس [به ناحق‌] رياست بخواهد هلاك شود و هركس دستخوش خودپسندى گردد هلاك شود.

و نيز فرمود: إشتدّت مؤونة الدنيا و الدين. فأمّا مؤونة الدنيا فإنك لا تمدّ يداك إلى شي‌ء منها إلّا وجدت فاجرا قد سبقك إليه، و أمّا مؤونة الآخرة فإنك لا تجد أعوانا يعينوك عليه؛

تدارك مؤونه (هزينه و نياز) دنيا و دين بس سخت و دشوار است. پس چون در پى يافتن نيازهاى دنيايى باشى، به هرجا كه دست دراز كنى فاجرى را مى‌بينى كه در رسيدن به آن بر تو پيشى گرفته است و چون در تدارك توشه آخرى باشى، يارى [كه بار تو را بر دوش كشيده،]