پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥١ - مصادر و روش شناخت

٩. اى هشام، سپس حضرت حق، قلّت (كمى) را ستوده، فرموده است: «و از بندگان من اندكى سپاسگزارند» و «اين‌ها بس اندك هستند» و مى‌فرمايد: «و با او جز [عده‌] اندك ايمان نياورده بودند».

١٠. اى هشام: سپس خداوند با بهترين يادكردها از خردمندان ياد كرده و با بهترين زيورها آنان را آراسته، آن‌گاه كه مى‌فرمايد: « [خدا] به هركس كه بخواهد حكمت مى‌بخشد و به هر كس حكمت داده شود، به يقين، خيرى فراوان داده شده است و جز خردمندان، كسى پند نمى‌گيرد».

١١. اى هشام، خداوند مى‌فرمايد: «قطعا در اين [عقوبت‌ها] براى هرصاحبدلى عبرتى است». در اين آيه، دل به معنى «عقل» است. و نيز فرموده است: «و به راستى، لقمان را حكمت داديم» كه حكمت به معنى «فهم» و «عقل» است.

١٢. اى هشام، لقمان به فرزندش گفت: در برابر حق فروتنى كن تا خردمندترين مردم باشى. اى پسركم، دنيا [چونان‌] درياى ژرف است كه مردم بسيارى در آن غرق شده‌اند. پس تقواى الهى را كشتى خود در اين دريا كن، درون‌مايه آن را ايمان ساز، بادبانش از توكل برگير و عقل را بهاى آن، دانش را راهنماى آن و بردبارى را سكان آن گردان.

١٣. اى هشام هرچيزى را دليل و راهنمايى است و راهنماى خردمند، تفكر است و راهنماى تفكر، خموشى است و هرچيزى را ستورى است و ستور خردمند، فروتنى است.

در نابخردى‌ات تو را همين بس كه بر آنچه از آن بازداشته شده‌اى سوار شوى.