پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٦ - هدف سوم تأثيرگذارى امام عليه السلام بر سياست عمومى

پذيرش، منصبى در دستگاه اينان (عباسيان) چه مى‌گويى؟

امام عليه السّلام فرمود: اگر ناچار باشى، از [ورود به دستگاه دولتى‌] در اموال شيعه [پرهيز كن و] از خدا بترس.

راوى اين مطلب مى‌گويد: «على به من گفت: آشكارا از شيعيان خراج مى‌گرفت، ولى در خفا آن‌ها را به صاحبانش باز مى‌گرداند».[١]

هدف سوم: تأثيرگذارى امام عليه السّلام بر سياست عمومى‌

امام موسى بن جعفر عليه السّلام در عرصه كسب اطلاعات و پرس‌وجو و نيز فراهم آوردن امنيت ارتباط پنهانى خود با على بن يقطين و ديگر شيعيانى كه در مركز حاكميت و دستگاه خلافت نفوذ كرده بودند، ابزارهاى مطمئنى به كار مى‌گرفت. امام عليه السّلام از گماشتن افراد مورد اعتماد در حاكميت و به دست گرفتن منصب‌هاى بزرگ دو هدف را دنبال مى‌كرد: تأثيرگذارى در سياست عمومى حاكميت و جامه عمل پوشاندن به اهداف سياسى يا فقهى بود كه از اين راه امام عليه السّلام مى‌توانست مصالح امت اسلامى را تأمين كند. ابزارهاى اين روابط و فعاليت‌هاى مرتبط با آن را «اسماعيل بن سلام» چنين معرفى مى‌كند:

«اسماعيل بن سلام» و «ابن حميد» مى‌گويند: «على بن يقطين ما را فرا خوانده، اموال و نامه‌هايى به ما داد و گفت: دو ماده شتر راهوار بخريد و دور از مسير همگانى راه پيموده، اين اموال و نامه‌ها را به ابو الحسن موسى عليه السّلام برسانيد. توجه داشته باشيد كه كسى از مأموريت شما آگاه نشود.

اسماعيل مى‌گويد: وارد كوفه شديم، دو شتر و توشه سفر تدارك ديديم و

[١] . اصول كافى ٥/ ١١٠ حديث ٣ بحار الانوار ٤٨/ ١٥٨ حديث ٣١. اين ماجرا را« اميه» دبير على بن يقطين و ديگران نيز نقل كرده‌اند. ر. ك اختيار معرفة الرجال/ ٤٣٥ حديث ٨٢٠.