پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٩ - بخش نخست جهاد اهل بيت عليهم السلام و نقش امام باقر عليه السلام

قرار دادند.

٢. اقدام براى به دست گرفتن زمام حكومت و رهبرى انقلاب: ائمّه اطهار عليهم السّلام همواره مترصّد فرصت بودند تا بتوانند رهبرى روحى، فكرى و سياسى جامعه را در دست گرفته، آثار انحراف را زدوده و رهبرى را به جايگاه اصلى و طبيعى آن برگردانند تا عناصر سه‌گانه تربيتى فراهم آمده و امّت، جامعه، دولت و رهبرى راستين باهم جمع آيد[١].

چنان‌كه پيدا است، پيگيرى خطّ دوّم كه همان خطّ به دست گرفتن زمام امور دولت و ملّت باشد، محتاج برنامه‌ريزى دراز مدّت ائمّه معصومين عليهم السّلام بود.

چراكه بايد شرايط مناسبى در جامعه ايجاد مى‌شد كه با مجموعه ارزش‌ها، هدف‌ها و احكام اصولى كه رسالت اسلامى از جانب خداوند آورده است همخوانى داشته باشد. زيرا هدف از به دست گرفتن حكومت، رهبرى امّت به نام اسلام پايا و به نام خداوندى است كه براى انسان شريعتى نازل كرده كه او را به كمالى كه درخور اوست برساند. لذا است كه تشكيل اين حكومت و تحقّق اين ارزش‌ها، اهداف و احكام محتاج صرف وقت بيشترى است.

از همين‌رو است كه مشاهده مى‌كنيم ائمّه اطهار عليهم السّلام در رابطه با به دست گرفتن زمام حكومت، پيروزى مسلّحانه سريع و آنى را براى اقامه ستون‌هاى يك حكومت اسلامى مستقرّ و پابرجا كافى نمى‌دانستند. بلكه آن را متوقّف بر آماده كردن يك ارتش عقيدتى مى‌دانستند كه به امامت و عصمت امام ايمانى مطلق داشته و در جهت تحقّق اهداف بزرگ آن امام به حركت پرداخته و برنامه‌ريزى‌هاى آن حضرت را در عرصه حكومت پشتيبانى كرده و از اهداف‌

[١] . اهل البيت، تنوّع ادوار و وحدت هدف/ ٥٩.