پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٢ - بخش دوم مراحل زندگى حضرت امام باقر عليه السلام

معاوية بن ابى سفيان، يزيد بن معاويه، معاوية بن يزيد، مروان بن حكم، عبد اللّه بن زبير، عبد الملك بن مروان و قسمت زيادى از خلافت وليد بن عبد الملك بود.

مرحله دوّم: اين مرحله از حيات پربار حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام سجّاد عليه السّلام در بيست و پنجم ماه محرّم الحرام سال ٩٥ هجرى آغاز مى‌شود. اين مرحله از زندگى امام باقر عليه السّلام مرحله‌اى است كه آن حضرت مسئوليت رهبرى روحى و فكرى و سياسى عامّ امّت اسلام را برعهده گرفتند.

براساس مكتب فكرى اهل بيت عليهم السّلام مسئوليّت امامت شرعى تنها منحصر در رهبرى روحى يا فقط رهبرى سياسى و اداره حكومت و دولت اسلام نيست. بلكه از نظر مكتب اهل بيت عليهم السّلام امامت، شامل هردو جنبه مى‌شود.

امام باقر عليه السّلام در اين مرحله از عمر شريفشان كه حدود نوزده سال به طول انجاميد، به ادامه راه امامان پيش از خود پرداخته و در اين راه با الهام گرفتن از اجداد طاهرش عليهم السّلام و دانش‌ها و معارف و علومى كه خداوند متعال از خزانه غيب به آن حضرت عطا كرده بود راه صحيح را براى تحقّق اهداف رسالت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله برگزيد.

اين امام بزرگوار در خلال اين سال‌ها توانست دانش‌هاى مكتب اهل بيت عليهم السّلام را در همه عرصه‌هاى زندگى بر امّت اسلام عرضه نموده و نسل‌هايى از فقها و راويان را تربيت كرد كه براى گروه نخبگان صالحى كه خطّ رسالى صحيح اهل بيت را بپذيرند و در راه تحقيق اهداف والاى آن بكوشند و چون بنيان استوارى باشند.

امام باقر عليه السّلام در اين مرحله از عمر شريف خود با روزهاى آخر حكومت‌