پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٢ - ٢ مرجعيت اهل بيت عليهم السلام

كه اين روايت را در روايت ديگر اين‌گونه توضيح داده كه مراد از ولايت، همان ولايت اهل بيت عليهم السّلام است‌[١].

امام باقر عليه السّلام همچنين احاديث شريف بسيارى از جدّ بزرگوار خود رسول اكرم نقل نموده است كه بر ولايت اهل بيت عليهم السّلام و مرجعيّت آنان در ميان امّت تأكيد كرده است. دسته‌اى از اين روايات نظر مردمان را به ولايت اوّلين امام از پيشوايان دوازده‌گانه، يعنى حضرت امام علىّ بن ابى طالب عليه السّلام جلب مى‌نمايد و اين ولايت را در دوستى و محبّت و علقه عاطفى ميان آنان و آن حضرت به ظهور مى‌رساند. آنجا كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرموده‌اند:

«ما من مؤمن إلّا و قد خلص ودّي الى قلبه، و ما خلص ودّي الى قلب أحد إلّا و قد خلص ودّ عليّ الى قلبه، كذب يا علي من زعم أنه يحبّني و يبغضك»؛

هيچ مؤمنى نيست مگر اين‌كه محبّت خالصى از من در دل او موجود مى‌باشد، و محبّت من در قلب كسى داخل نمى‌شود مگر اين‌كه محبّت على در قلب او داخل مى‌شود، اى على، هركس گمان كند مرا دوست مى‌دارد امّا تو را دشمن بدارد دروغ گفته است‌[٢].

امام باقر عليه السّلام آياتى را كه در قرآن شريف در حقّ اهل بيت عليهم السّلام نازل‌شده دقيقا تفسير نموده و مراد از آن آيات را به شكل دقيقى بيان فرموده‌اند كه همان مرجعيّت اهل بيت عليهم السّلام در همه شئون زندگى فكرى، عاطفى، و رفتارى مردم مى‌باشد.

آن حضرت در قول خداوند متعال: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ؛ پس اگر نمى‌دانيد، از اهل ذكر جويا شويد[٣] اين‌گونه تفسير

[١] . خصال ١/ ٢٧٨.

[٢] . محاسن/ ١٥١.

[٣] . نحل/ ٤٣.