پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٥ - حج امام باقر عليه السلام

خداوندا تو را به حقّ حبيبت محمّد صلّى اللّه عليه و اله سوگند مى‌دهم كه گناهانم را كم يا زياد بيامرزى و عملم را اگرچه كم و ناچيز است از من بپذيرى.

سپس امام باقر عليه السّلام براى چهارمين بار به سجده رفته و به محضر خداوند متعال عرضه داشتند كه:

«أسألك بحق حبيبك محمد صلّى اللّه عليه و اله لما أدخلتني الجنة، و جعلتني من سكّانها، و لمّا نجيتني من سفعات النار برحمتك، و صلّى اللّه على محمد و آله»؛

خداوندا تو را به حقّ حبيبت محمّد صلّى اللّه عليه و اله سوگند مى‌دهم كه مرا وارد بهشت گردانده و از ساكنان آن قرار دهى و به لطف و رحمت خود مرا از زبانه‌هاى داغ آتش جهنّم برهانى و خداوند بر محمّد و آلش درود فرستد[١].

اين دعاها شدّت رابطه امام باقر عليه السّلام و انابه آن حضرت به درگاه حىّ متعال را نشان مى‌دهد.

حجّ امام باقر عليه السّلام‌

امام ابو جعفر محمّد باقر عليه السّلام هنگامى كه به حجّ خانه خدا مشرّف مى‌شدند از همه علايق دنيوى به‌طور كامل بريده، به سمت خدا گرايش پيدا كرده و آثار خضوع و خشوع و بندگى خدا در چهره آن حضرت ظاهر مى‌گرديد. غلام آن حضرت، افلح مى‌گويد: من با امام باقر عليه السّلام به سفر حجّ رفتم. هنگامى كه امام باقر عليه السّلام قدم به درون مسجد الحرام نهادند، صداى آن حضرت به گريه بلند شد.

به آن حضرت عرض كردم: پدر و مادرم فداى شما باد، مردم همه منتظر شما هستند. اگر كمى صداى خود را در حال گريه پايين بياورى بهتر است.

[١] . فروع كافى ٣/ ٣٢٢.