پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٠ - د - صدقه دادن آن حضرت به فقراى مدينه

ايمانى دوست نمى‌داشت. آن حضرت هيچگاه از نيكوكارى به دوستان و اصحاب خود خسته نمى‌شد و همواره درصدد نيكى به كسانى بود كه به سمت آن حضرت آمده و به كرم آن حضرت اميدوار بودند. امام باقر عليه السّلام به فرزند خود امام صادق عليه السّلام اين‌گونه وصيّت كرد كه پس از وفات او به اصحاب و يارانش مستمرّى بدهد تا آنان براى انتشار دانش و پخش آن در ميان مردم فراغت بال داشته و غم روزى نداشته باشند[١].

د- صدقه دادن آن حضرت به فقراى مدينه‌

امام باقر عليه السّلام به گدايان و فقيران يثرب بسيار نيكويى مى‌كرد. هنگامى كه صدقات آن حضرت را بر نيازمندان مدينه شماره كردند به هشت هزار دينار بالغ گرديد[٢]. امام باقر عليه السّلام هرروز جمعه يك دينار صدقه مى‌داد و مى‌فرمود:

صدقه دادن در روز جمعه چند برابر صدقه دادن در روزهاى ديگر ثواب دارد[٣].

تاريخ‌نويسان ذكر كرده‌اند كه امام باقر عليه السّلام در ميان اهل بيت از كم‌درآمدترين و پرهزينه‌ترين آنان بوده است‌[٤]. در عين‌حال آن حضرت آنچه كه در دست داشته براى خوشى و راحتى فقرا و محرومان به آن‌ها مى‌بخشيده است. راويان موارد بسيارى از اين جود و بخشش بى‌نظير ذكر كرده‌اند كه در اينجا نمونه‌هايى از آن را مى‌بينيم:

١. سليمان بن قرم روايت كند كه: امام باقر عليه السّلام گاه پانصد درهم، ششصد درهم تا هزار درهم به ما بخشش مى‌نمود و هيچگاه از نيكوكارى نسبت به‌

[١] . حياة الامام محمّد الباقر عليه السّلام ١/ ١٢٤.

[٢] . شرح شافيه ابو فراس ٢/ ١٧٦.

[٣] . فى رحاب ائمّة اهل البيت عليهم السّلام ٤/ ١٢.

[٤] . فى رحاب ائمّة اهل البيت عليهم السّلام ٤/ ١٢.